Dons (1)

Met Nederland in de rug tuften we de Deutsche Autobahn op. Na luttele kilometers riep echtgenoot verschrikt: 'Oneeeeeeeee!' 

'Wat is er?' riep ik, eveneens verschrikt en voorbereid op het ergste. De zender zou nog thuis liggen vermoedelijk, dus dat werd lastig vliegen.

'Ik ben de slaapzakken vergeten', was het verlossende antwoord.

Echt waar, ik moest gewoon keihard lachen. 'Oooooooh, dat valt mee'.

We sliepen deze Eifel heerlijk in en onder geleende fleeceslaapzakjes, dekens en ander -liefdevol door vliegvriendjes aangedragen- slaapgerei.