Slijtage

Mijn voet doet pijn. Pijn alsof er met een mes gestoken wordt in m'n voorvoet, vlák voor m'n tenen beginnen. Het straalt uit in m'n tenen en is zo irritant dat ik de huisarts vanmiddag met een bezoekje vereerd heb. Welnu, de volgende aflevering in de lijfelijke ellende is een feit. (Het ging net zo goed!) Hij onderzocht mijn voet en zei dat het erop wees dat er sprake is van gewrichtsslijtage. Dat bracht hij meteen in verband met een eerdere rapportage van de orthopeed, waar ik voor m'n bekken/rug/heup was geweest. Daarin stond: beginnende kraakbeenpathologie. Van hetzelfde laken een pak.

'Hè wát?!' riep ik verbaasd uit, want deze uitslag was me onbekend. Ten eerste: Wat is beginnende kraakbeenpathologie en ten tweede: waarom hoor ik dat nu pas? Misschien beter om zoiets niet te weten? De huisarts legde me uit dat het laagje kraakbeen om sommige gewrichten begint te slijten, wat pijn geeft. Bij de meeste mensen gebeurt dat pas op hoge leeftijd. Volgens hem had het waarschijnlijk wel te maken met mijn hypermobiliteit.

De remedie? Niets! 'Neem maar een pijnstiller', zei mijn lieve huisarts. We overlegden even, want wat ik van de pijnpoli had meegekregen mocht ik niet langer dan 3 maanden dagelijks nemen dus daar was ik net mee gestopt (was wel te voelen overigens). Nu mag ik een paracetamol nemen. Laat me niet lachen... En als het niet snel over gaat, moet ik maar een foto laten maken. Ik krijg toch het gevoel dat mijn lijf me gigantisch in de maling neemt. Bah!