Levia doet een spel op de computer.
Ineens: 'Ooooh nee, de batterijen van de muis zijn leeg'.
Ik schiet te hulp: 'Die moeten in de lader. Tja, dan kun je even niet verder.'
Ik verwacht groooot drama, maar niets is minder waar.
L: 'Ok, geen probleem'.
Wow-wow-wow-wow-wow....
Ik ga weer richting keuken en L gaat iets anders doen (denk ik).
Even later...
De smurf verschijnt in de keuken met de muis met daarin gemonteerd nieuwe batterijen.
Alles juist erin gedaan. 'Zo goed, mama?'
Y en ik vallen zowat uit onze schoenen van verbazing.
Y: 'Ik wist niet eens dat we dat hadden, laat staan dat ik wist waar ze lagen'.
Ik: 'Eh ja, inderdaad'.
En wederom ben ik eens stomverbaasd over de grote zelfredzaamheid van Levia.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten