Vandaag gaan we op bezoek bij een bijzonder iemand,
Melgert Spaander. Toen ik in 1998 werkte als klokkenprinses in een bekend, Nederlands, monumentaal gebouw, leerde ik daar Melgert kennen. Mijn baas, een bijzonder lieve dame aan wie ik nog vaak denk, gaf mij bij aanvang van mijn korte loopbaan daar, met vreugde alle sleuteltjes om klokken op te winden. Zelf had ze het niet zo op al die tikkende medewerkers. Wekelijks zwierf ik langs de verzameling, hield op lijsten bij welke klok voorliep, achterliep, hoeveel minuten dan wel niet of dat een klok soms stilstond. Bij twijfel ging ik tussendoor nog weleens langs een klok, want ik hield op slag van de klokkenverzameling. Eens in de zoveel tijd kwam dan Melgert langs. Dat waren immer de hoogtepunten, want hij kon als geen ander vertellen over klokken, zijn grote passie.
Melgert en zijn partner zijn net verhuisd, naar verluidt naar een prachtig monumentaal pand, waar klokken, schilderen en muziek goed vertegenwoordigd schijnen te zijn. Natuurlijk laten we een uitnodiging om dat alles eens te komen bewonderen, niet zomaar schieten. Bovendien werd het wel weer eens tijd om Melgert, aan wie ik goede herinneringen heb, op te zoeken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten