Levia is nooit voor één gat te vangen en dus bleef ze staan, terwijl de juf 2 andere klanten hielp. Toen kwam er een dame die zei: 'Dat kleine meisje is eerst aan de beurt, hoor'. Supermarktjuf haalde haar schouders op en sprak nukkig: 'Wat wilt u?' 'Nou', sprak de dame, 'dat u dat kleine meisje even te woord staat'. Supermarktjuf haalde nogmaals ongeïnteresseerd haar schouders op en zei met een hoofdknik in mijn richting: 'Diesnievanmijjoor'.
Op dat moment kwam ik uit de coulissen het toneel oprennen. Ik pakte Levia bij de hand en zei: 'Goed geprobeerd schat'. De dame bij de balie sputterde nog dat ze het maar raar vond dat supermarktjuf mijn dochter niet normaal hielp, wat ik wel beaamde. Ik zei nog dat ze alleen maar een muntje vroeg. Inderdaad, ik had al een kar (want dat kreeg ik onmiddellijk teruggekaatst van supermarktjuf), maar vond het jammer dat ze niet de beleefdheid op kon brengen ook maar één woord terug te zeggen.
Het ging tenslotte toch om een mogelijk toekomstige klant? Een hond aan de balie zou meer aandacht krijgen. Het enige waar het Levia om begonnen was, was dat in een karretje nou eenmaal een muntje hoort. Dat ik bij toeval een reeds ontgrendeld exemplaar trof, kon gewoon niet door de beugel en daar moest ze in al haar behulpzaamheid wat aan doen.
Het is wel duidelijk; 's lands grootste kruidenier let dus helemaal niet zo op de kleintjes. Ben benieuwd wat hun klantenservice daarvan zegt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten