Processie (geen rupsen)

Het was in het jaar 2000, op een rustige zaterdagochtend. We waren in de studeerkamer toen we we muziek hoorden op straat. Een fanfare? Daarna getoeter waardoor we al snel uit het raamkozijn hingen. Een grote stoet mensen trok door de straat. Paarden en wagens volgden. Pas na een gefascineerd toekijken kwamen we erachter dat dit de processie van Valkenswaard naar Handel was. Op zondagavond trok het gezelschap in omgekeerde richting weer voorbij. Voor ons, als niet-gelovigen, was het heel wat. Op voorgaande woonplekken, was dit fenomeen uitgebleven. Een processie klonk in onze oren als iets uit de geschiedenisboeken of een ander werelddeel. Het blijkt echter dat in Nederland nog tal van processies plaatsvinden en bij onze zuiderburen nog veel meer. De meeste Nederlandse processies vinden plaats in het zuiden des lands, maar ook het wereldse Amsterdam kent bijvoorbeeld de Stille Omgang in maart. Lange tijd bestond in Nederland een processieverbod. Alleen processies die in 1848 al bestonden waren toegestaan. In 1983 vond een grondwetswijzing plaats die in 1989 van kracht werd. Hierdoor verdween het processieverbod. Echtgenoot vroeg zich af waarom mensen meedoen aan zulke bedevaarten. Voor mij bijna dezelfde vraag als waarom je andere dingen doet waar je met hart en ziel in gelooft, dingen die belangrijk voor je zijn. Voor veel mensen heeft het deel uitmaken van tradities toch ook iets magisch. De processie vlak langs onze deur maakt het wel duidelijk dat Brabant een heel ander stukje Nederland is dan de randstad of Noord-Holland. Het katholieke zuiden bestaat echt.