Over de oude spoorlijn

Gestoorde Fransen!! Mensen nog aan toe. Vanaf Cluny volgen we de voie vert, een lange fietsroute door de Bourgogne. Klimmetjes van 15 en 20 procent volgen elkaar naadloos op. Hallo, we wilden gewoon een leuk stukje gaan fietsen. Tussen het klimmen door wordt ons stemgeluid overstemd door langsrazende TGV's en lawaaiig verkeer. Qua stijgingspercentages doet dit fietswerk ons meer aan Engeland denken, waar men de wegen bij voorkeur over de berg legt in plaats van er keurig omheen. Alleen de heggen ontbreken. Misschien is het de manier om al die fietsende Hollanders hier te ontmoedigen? Ons zakt de moed bij deze stijgingspercentages in ieder geval snel in de fietsschoenen, nog voor we de tunnel door de berg (een fietstunnel van 5km lengte dwars door een berg!! Hoog Dora-gehalte!!) bereiken. Dat hadden we wel willen beleven, maar we draaien heel verstandig om. We zetten koers in noordelijke richting en merken op de terugweg dat we al een heel eind geklommen zijn. Na Cluny zoeven we verder over beloofd glad asfalt, een vlakke weg over de oude spoorlijn die ons naar Cormatin brengt. Zo is fietsen heel relaxed. We lunchen op een terras tegenover het kasteel van Cormatin. Levia jat zeer behendig de plakjes eend uit mijn salade. Nu eens uitzoeken op internet of in een krant of de vreselijke weersveranderingen die ons door Hollanders op de camping zijn voorgespiegeld echt waar zijn. Zo ja, vluchten we morgen in Zuidelijke richting. Goh, wat een straf, straks moeten we nog naar Suze, wijn kopen in die Cave... Maar eerst een goddelijke maaltijd, bereid op ons campingpitje. De buren hebben bij gebrek aan kookgerei al likkebaardend staan toekijken.